|
In mei van
dit jaar zaten ze aan de keukentafel van Hospice Veerhuis in de Vincent vanGoghstraat, drie leerlingen van HMC mbo vakschool hout, meubel en interieur in Amsterdam samen met hun praktijkbegeleider. In het kader van hun opleiding meubelmaker/(scheeps)interieurbouwer is het plan een aantal meubels te ontwerpenen uit te voeren voor het hospice dat in de zomer grondig verbouwd zal worden.
Precies op maat en volgens de wensen van de gebruikers. En dat zijn er heel
wat! Een grote wandkast - opgebouwd uit losse elementen - voor medicijnen en
verpleegartikelen met handige laden, kasten voor in de badkamers die zo veel
mogelijk ruimte moeten bieden aan de spulletjes van de tijdelijke bewoners maar
tegelijkertijd zo min mogelijk plaats mogen innemen, en een wandvullend
bureaublad gecombineerd met een kast voor de computerapparatuur. Ruim tien jaar
is er in het hospice gewoekerd met de ruimte, dit zal in augustus tot het
verleden behoren.
De
meubelmakers in opleiding zijn enthousiast over dit project. Het doel spreekt
hen aan - ook al is de dood nog ver van hun bed - maar vooral ook de uitdaging
om alle wensen te honoreren en een kwaliteitsproduct te leveren. Gewapend met
een meetlat maken ze een ronde door het huis, kijkend en signalerend. Ze kunnen
aan de slag!
In juni
brengen we een bezoek aan het HMC om de voortgang met eigen ogen te
aanschouwen. PR-medewerker Diane van Ek leidt ons rond in het grote gebouw aan
de Arlandaweg, waar meteen bij binnenkomst de prikkelende houtgeur herinneringen
wekt aan een zomers bos. ‘Ontwerp je toekomst’ staat in grote letters op een
poster aan de wand. Het HMC biedt MBO-opleidingen Hout, Meubel en Interieur op
diverse niveaus en met doorstroommogelijkheden naar het HBO. Naast de grote
ruimten voor het ‘echte werk’ is er een uitgebreid studiecentrum.
De
leerlingen bekostigen zelf als uitgangspunt (het Veerhuis betaalt in dit geval
uiteraard het hout) het materiaal voor hun projecten. Het achterliggende idee
is dat de betrokkenheid en de prijsbewustheid daardoor groter worden en de
verspilling van materiaal minder. Het eindproduct is dan ook eigendom van de
maker(s) of opdrachtgever.
Vol
bewondering staan we op de afdeling Botenbouw naast een flink formaat zeilboot
waar twee jaar aan is gewerkt en die over een week zijn waterdichtheid zal moeten
bewijzen. In het lokaal ernaast valt een wandkast in de vorm van een honingraat
op te midden van ingenieuze tafeltjes en krukjes, alle originele ontwerpen.
Maar dan
het doel van ons bezoek. De projectleiders Paul Aafjes (22) en Delano Post
(20), derdejaars leerlingen meubelontwerpen, tonen graag ‘hun’ kasten, ontworpen en gemaakt
voor het Veerhuis. Van esdoornhout, mooi licht en met een fijne tekening. De
medicijnkast staat in al zijn robuustheid te pronken met zijn vele, heerlijk
diepe laden. Nog zonder deuren, daar wordt op diverse plekken hard aan geschaafd
en geschuurd, maar Paul tilt even een van de deuren op de juiste plek, voor het
zicht. De verpleegkundigen in het hospice kunnen tevreden zijn, alle attributen
krijgen een riante plek. De badkamerkasten staat gevieren in een hoek en zijn
vernuftig in hun eenvoud. Een lakje nog, dan zijn ze klaar.
Ondanks
het feit dat er nog slechts twee dagen resten voor de afronding, is de sfeer
ontspannen en rustig. Ieder werkt aan zijn eigen taak en Paul houdt het
overzicht. Maar lang mogen we hen van Diane niet storen. Nog even lopen Paul en
Delano mee naar de plek waar het enorme bureaublad staat, ruim vier meter, van verlijmde
balkjes esdoornhout. Ook in een smallere plank erboven is voorzien. Visioenen
van een riante werkplek met alle ruimte voor apparatuur, ordners en onszelf
doemen voor ons geestesoog op. Was het maar vast zo ver!
|
